„Kilkuletni stan hiperglikemii panujący w organizmie pod postać toksycznej
dawki glukozy we krwi jest przyczyną trychologicznych problemów u diabetyków. Niesklasyfikowana cukrzyca, nieodpowiednie leczenie, zła dieta, stres, leki są przyczyną utarty włosów.”

Cukrzyca jest chorobą metaboliczną, objawiająca się przewlekłą hiperglikemią, spowodowaną przez uszkodzenie i zmianę pracy komórek β wsyp Langerhansa w trzustce wpływając na wadliwą produkcję hormonu insulina.

Według Światowej Organizacji Zdrowia ( WHO) za hiperglikemię przyjmuje się stężenie glukozy na poziomie 100-126 mg/dl, stężenie glukozy we krwi od 126mg/dl oznacza cukrzyce jawną. Zachorowalność na tę endokrynopatię wynosi około 5% i w ciąż rośnie. Dane liczbowe prezentują, umieralność na poziomie 3,8 miliona z powodu samej cukrzycy bądź powikłań związanych z chorobą.

Charakter i przebieg cukrzycy zależy od jej typu i rodzaju. Od 1999 roku cukrzycę dzieli się na 4 podstawowe rodzaje: cukrzyca typu 1 (autoimmunologiczna oraz idiopatyczna) cukrzyca typu 2, inne specyficzne typy cukrzycy oraz cukrzyca ciężarnych. Ta endokrynopatia ma wyjątkowy i złośliwy potencjał degeneracji całego organizmu. Patologie wynikające z zaburzeń stabilizacji glukozy w organizmie objawiają się w postaci patologii makro i mikronaczyniowych poprzedzonych szeregiem zmian ustrojowych.

Rycina poniżej stworzona przez M. Mackiewicz-Wysocką et al. na rzecz publikacji „Skin dysfunction in diabetes. Part 1 — function of skin cell” prezentuje obraz skóry, który trycholog obserwuje podczas swojej praktyki, mianowicie: zmiany w zakresie czynności skóry, zaburzenie mikrokrążenia, zaburzenie układu odpornościowego ( SIS ) i czynności komórek skóry, glikacja białek, niedotlenienie skóry i jej przydatków. Ten szereg zmian przyczynia się do braku odżywienia brodawki i macierzy włosa, zwiększonego wypadania włosów i łysienia.

Utrata włosów u diabetyków charakteryzuje się mechanizmem telogenowym i charakterem rozlanym, ze zwiększonym odsetkiem utraty włosów w obrębie szczytu głowy. Nie obserwuje się zmian w zakresie owłosienia na innych częściach ciała.

Poniżej zbiór analiz diagnostycznych:

Trychoskopia w obrazie rzeczywistym ukazuje:

• przewagę jednostek włosowych z jedną łodygą,
• cienkie włosy ostateczne,
• objaw okołomieszkowy,
• białe kropki( puste mieszki wło- sowe) powyżej 10%.
• przerzedzenie włosów w okolicy szczyty głowymięśnia skroniowociemieniowego ( płat ciemieniowy mózgu) Trichogram
• wykazuje znacznie większy odsetek włosów w fazie telogenu od prawidłowej wartości fizjologicznej.

Kapilaroskop z użyciem płynu imersyjnego na skórze głowy prezentuje:

• pola awaskularne,
• zmniejszoną widoczność unaczynienia skórnego.

Kapilaroskopia na sucho ukazuje:

• suchość,
• szorstkość,
• zaburzenia keratynizacji.

Skóra zakażona często włącza swoje funkcje obronne powodując wysychanie powierzchowne, zmiany pH, przyspieszenie keratynizacji, zauważalny jest również wzrost nie- nasyconych kwasów tłuszczowych oraz zawartości wody w warstwie rogowej.

Przyczyn łysienia u osób z cu- krzycą jest wiele, to od nich zależy postać i tempo rozwoju łysienia:

1. Przerwana ciągłość tkanki stanowi swoiste zagrożenie dla cukrzyka, gdyż hiperglikemia jest przyczyną dysbiozy na skórze, uszkodzeń układu SIS, częstych zakażeń, stanów zapalnych, wolnego gojenia się ran, oraz blizn, powodując nieodwracalny skutek w postaci łysienia.
2. Diabetologiczny dobór leczenia ma bezpośredni wpływ na rozmiar łysienia. Leczenie pochodnymi sulfomylomocznika oraz metforminą powoduje zwiększone wypadanie i osłabienie włosów oraz łysienie szczególnie w okolicy szczytu skóry głowy.
3. Badania wykazują, że zaburzenia w układzie hormonalnym, wynikające z nieprawidłowej pracy trzustki i nadmiernego wydzielania hormonu inuliny, powodują podwyższenie poziomu androgenów. Hiperandrogenizm jest jedną z przyczyn stanu zapalnego w obrębie mieszka włosowego, zaburzenia regulacji łoju, zmiany pH, miniaturyzacji mieszka oraz łysienia.
4. Dieta: otyłość, wzrost masy ciała, problemy metaboliczne są postawą do zastosowania odpowiedniej diety u osób z cukrzycą. Źle dobrane diety, drastycznie redukcyjne przyczyniają się do niedożywienia komórek i wypadania włosów. Brak stosowania zbilansowanej diety powoduje brak kontroli nad hiperglikemią. Hiperglikemia jest przyczyną wielu problemów m.in. prowadzi do nadciśnienia, uszkodzenia komórek śródbłonka, niedotlenienia komórek, glikacji białek, przyspieszonego procesu starzenia się skóry, zaburzenia czynności mitochondriów, zmienia wydolności glutationu, będącego jednym z najważniejszych układów antyutleniaczy w ustroju, zmniejsza biodostępności NO, a to wszystko przyczynia się do zmian w układzie krążenia, niewydolności w odżywieniu brodawki włosa i jej komórek oraz łysienia. Rola terapeuty trychologa pro- wadzącego diabetyka sprowadza się do pracy ze skórą: eliminacji stanu zapalnego, przywróceniu pH skóry, odbudowie płaszcza wodno-lipidowego, regulacji pracy gruczołu, stymulacji wzrostu włosa. Plan terapii powinien objąć m.in. zabiegi gabinetowe z użyciem tleno- terapii, światłoterapii, laseroterapii, terapiimanualnejorazaromaterapii. W domowym zaciszu warto zalecić stosowanie produktów z prebiotykami, przeciwbakteryjnych, nawilżających oraz emolientów. Zaleca się dietę, niskowęglowodanową opartą na świeżych warzywach bogatych w błonnik( szczególnie istotnym produktem jest skrobia oporna, której organizm nie jest w stanie sam produkować) i niski indeks glikemiczny, dodatkowo niezbędna jest podaż NNKT(niezbędnych nienasyconych kwasach tłuszczowych), białka w granicach 15-20% zapotrzebowania energetycznego( 50% pochodzącego z produktów zwierzęcych i 50% po- chodzącego z roślin) i oczywiście synbiotyków. Najważniejszą kwestią jest edu- kacja diabetyków w zakresie kontro- li glikemii i samodyscypliny, utrzy- mania higieny, diety i wstawianiu się na stałych kontrolach u diabeto- loga, dietetyka i trychologa.